سعديا مرد نكونام نميرد هرگز مرده آنست كه نامش به نكويي نبرند
آگاهيد كه قرار است با موافقت رييس «سازمان ميراث فرهنگي و صنايع دستي و گردشگري»، آبگيري سد سيوند كه در شمال شهر شيراز و درون تنگهي بُلاغي - ميان دو دشت مُرغاب (پاسارگاد) و مرودشت - مراحل پاياني ساخت خود را ميگذراند، آغاز شود.
از اينرو ميخواهيم كه اين سد آبگيري نشود چرا كه نهتنها مطالعات جامع و دقيق كارشناسي هنوز به پايان نرسيده، بلكه نتايج آنچه هم كه تاكنون انجام شده دقيقا بر فاجعهبار بودن آبگيري اين سد مهر تأييد زده است: از ميان رفتن كهنترين راه بازماندهي جهاني،خدشهدار شدن ثبت جهاني پاسارگاد، تخريب سازههاي باستاني بر اثر بالا آمدن ميزان آبهاي زيرزميني، از ميان رفتن گذرگاه تاريخي عشاير و مراتع آنها، محو وضعيت توپوگرافي منطقهي بلاغي، احتمال وقوع زمينلرزه پس از آبگيري سد سيوند، آسيبهاي زيستمحيطي ناشي از آبگيري سد همچون نابودي حداقل 8 هزار اصله درخت 500 ساله و هزاران هكتار مرتع و زمين مرغوب كشاورزي و خاك و همچنين گنجينهي ژنتيکي غني تنگه، و مهمتر از همه، تشويش افكار عمومي و از دست رفتن اعتماد، آسيبهايي است كه از آبگيري سد سيوند حاصل ميشود. سرمايهي ملي هزينهشده براي ساخت اين سد - كه متأسفانه اكثر آن در يكسال اخير و همزمان با اعتراضها به ساخت آن، هزينه شده است - هيچ قابل قياس با سرمايهي انساني و اثر رواني ناگواري نيست كه بر ايرانيان دوستدار ميراث فرهنگي اين مرز و بوم خواهد داشت، اثري كه شايد بر روند وقايع آتي ايران تأثيرگذار باشد.
خوانندگان گرامي، همميهنان ارجمند، مسئولان كشوري!
نميدانيم كه از روند پر شتاب ويرانسازي آثار تاريخي اين سرزمين • در كنار هجمههاي وسيع به خود تاريخ و دستاوردهاي معنوي نياكان خردمندمان • تا چه ميزان آگاه هستيد ولي قطعا نيك آگاهيد كه شناخت بهتر تاريخ و فرهنگ ديرينه¬سالمان • كه يادمانهايي چون آنچه در دشت پاسارگاد هست، نمادهاي آنان به شمار ميروند - در ايستادگي امروز ما در برابر فرهنگ¬هاي ديگر نقشي به سزا دارد. شوربختانه هر روز بر بلنداي سيل بنيانكن تخريب ميراث فرهنگي - چه غارت غيرقانوني آن و چه تخريب قانوني آن در لفافهي عمران - افزوده ميشود. آبگيري و راهاندازي اين سد كه - به درست يا غلط - به نماد مبارزه با بخشي از تاريخ ايران تبديل شده است، نقطهي اوج چنين حركتي است و اين در حالي که سرزمين ما تنها سرزميني است که هر چند «پر فراز و نشيب»ترين تاريخ را در جهان داشته، هنوز با ريشهي فرهنگي و انسانساز خود در ارتباط بوده و دچار گسست تاريخي نشده است.
باز تأكيد ميكنيم خواهان توقف ساخت سد سيوند و عدم آبگيري آن هستيم.
سطوري را كه در بالا وطالعه فرموديد رو يه نفر از دوستان براي من فرستاده بود كه در وبلاگم بذارم و من قصد ندارم چيزي به اين مطالب اضافه كنم، فقط اين يك بيت شعر رو دلم مي خواهد شما دوستان و تمام كساني كه كمر به نابودي دشت پاسارگاد و تنگ بلاغي بسته اند هميشه به ياد داشته باشيد:
چو خواهي كه نامت رود در جهان مكن نام نيك بزرگان نهان
پاينده ايران
